2006-ൽ ജപ്പാനെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് കാനഡയിലെ ബിസിയിലെ വിക്ടോറിയയിൽ നടന്ന പാൻ പസഫിക് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പിലാണ് ഐറിയുടെ അന്താരാഷ്ട്ര അരങ്ങേറ്റം. പിന്നീട് നീന്തൽ ലോകത്തെ പ്രമുഖനായി. കോച്ച് മസതക ഇഷിമത്സു, ദേശീയ പരിശീലകൻ സുയോഷി കാറ്റോ എന്നിവരുടെ കീഴിൽ ഇറ്റോമാൻ ടോഷിൻ ക്ലബ്ബിനൊപ്പം അദ്ദേഹം പരിശീലിക്കുന്നു.

നേട്ടങ്ങളും പരിക്കുകളും

2012 ൽ ലണ്ടനിൽ നടന്ന ഒളിമ്പിക് ഗെയിംസിൽ പുരുഷന്മാരുടെ 4x100 മീറ്റർ മെഡ്‌ലെ റിലേയിൽ വെള്ളി നേടിയതാണ് ഐറിയുടെ അവിസ്മരണീയമായ നേട്ടങ്ങളിലൊന്ന്. 2012 ഒളിമ്പിക്‌സിന് മുമ്പ് തോളിനേറ്റ പരിക്കും 2013-ൽ ഹെർണിയ പരിക്കും നേരിട്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹം മികവ് തുടർന്നു. ലണ്ടൻ ഗെയിംസിൽ ഒരു വെങ്കലവും രണ്ട് വെള്ളിയും നേടിയത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രതിരോധം പ്രകടമാണ്.

അവാർഡുകളും ബഹുമതികളും

2016, 2017, 2018 വർഷങ്ങളിലെ ജപ്പാൻ അക്വാട്ടിക്‌സ് അവാർഡുകളിൽ എക്‌സലൻസ് അവാർഡ് ലഭിച്ചതും ഐറിയുടെ അംഗീകാരങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. 2015-ലും 2017-ലും ഒസാക്ക സ്‌പോർട്‌സ് എക്‌സലൻസ് അവാർഡും അദ്ദേഹം നേടി. 2013-ൽ ജപ്പാൻ സ്വിമ്മിംഗ് ഫെഡറേഷൻ്റെ സ്വിമ്മർ ഓഫ് ദ ഇയർ ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.

സ്വാധീനവും തത്ത്വചിന്തയും

തൻ്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള വ്യക്തിയായി ഐറി തൻ്റെ അമ്മയെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. "നിങ്ങൾ തോൽപ്പിച്ചവരോട് ഒരിക്കലും തോൽക്കരുത്" എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കായിക തത്ത്വശാസ്ത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ജാപ്പനീസ് നീന്തൽ താരം കൊസുകെ കിതാജിമയെ അദ്ദേഹം ആരാധിക്കുന്നു.

വിദേശത്ത് പരിശീലനം

2016 റിയോ ഒളിമ്പിക്‌സിന് ശേഷമുള്ള വിരമിക്കൽ പരിഗണിച്ചതിന് ശേഷം, ടീം എലൈറ്റ് പരിശീലന ഗ്രൂപ്പിൽ ചേരുന്നതിനായി ഐറി യുഎസ്എയിലെ സാൻ ഡിയാഗോയിലേക്ക് മാറി. 2020 ഒളിമ്പിക് ഗെയിംസിന് തയ്യാറെടുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയായിരുന്നു ഈ നീക്കം. 2020-ൽ അദ്ദേഹം ജപ്പാനിലേക്ക് മടങ്ങി, നീന്തലിനായി പുതുക്കിയ വീക്ഷണവും വീര്യവും നൽകി.

വ്യക്തിഗത ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും

ജപ്പാനിലെ ടോക്കിയോയിൽ താമസിക്കുന്ന ഐറി ഇംഗ്ലീഷിലും ജാപ്പനീസിലും നന്നായി സംസാരിക്കുന്നു. കിൻഡായി സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് നിയമത്തിൽ ബിരുദം നേടിയിട്ടുണ്ട്. നീന്തലിന് പുറത്ത്, അവൻ കരോക്കെ ആസ്വദിക്കുന്നു.

ഭാവി അഭിലാഷങ്ങൾ

മുന്നോട്ട് നോക്കുമ്പോൾ, 2024-ൽ പാരീസിൽ നടക്കുന്ന ഒളിമ്പിക്‌സിൽ മത്സരിക്കാനാണ് ഐറി ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. പരിശീലനവും ഭാവി മത്സരങ്ങൾക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പും തുടരുമ്പോൾ കായികരംഗത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സമർപ്പണം അചഞ്ചലമായി തുടരുന്നു.

പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ

'സ്വിം ടുവേർഡ് എ ഡ്രീം: വാട്ട് ഐ ലേഡ് ഫ്രം ദി സ്‌പോർട്‌സ്' (2013), 'സ്റ്റിൽ, ഐ കീപ് സ്വിമ്മിംഗ്' (2020) എന്നീ രണ്ട് ആത്മകഥകളിലൂടെ ഐറി തൻ്റെ യാത്ര പങ്കിട്ടു. ഈ പുസ്തകങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കരിയറിൽ ഉടനീളം പഠിച്ച അനുഭവങ്ങളെയും പാഠങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ഉൾക്കാഴ്ചകൾ നൽകുന്നു.

മടിയില്ലാത്ത നീന്തലിൽ നിന്ന് പ്രഗത്ഭ കായികതാരത്തിലേക്കുള്ള ഐറിയുടെ യാത്ര അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സ്ഥിരോത്സാഹത്തിൻ്റെയും അർപ്പണബോധത്തിൻ്റെയും തെളിവാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ നേട്ടങ്ങളും ഭാവി ലക്ഷ്യങ്ങളും കായിക ലോകത്ത് നിരവധി പേർക്ക് പ്രചോദനമായി തുടരുന്നു.