ലെഫോർട്ടിന് മൂന്ന് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ കുടുംബം ഗ്വാഡലൂപ്പിലെ ഗൂർബെയറിലേക്ക് താമസം മാറ്റി. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കഴിവ് കൗമാരപ്രായത്തിൽ തന്നെ ചാറ്റേനെ-മലബ്രിയിലെ ദേശീയ പരിശീലന കേന്ദ്രത്തിൽ ചേരാൻ അദ്ദേഹത്തെ ഫ്രാൻസിലെ പ്രധാന ഭൂപ്രദേശത്തേക്ക് നയിച്ചു. 2010-ൽ അദ്ദേഹം പാരീസിലെ നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ സ്‌പോർട്‌സ്, എക്‌സ്‌പെർട്ടൈസ് ആൻഡ് പെർഫോമൻസിൽ (INSEP) പ്രവേശിച്ചു. പിന്നീട് 2018ൽ ഫിസിയോതെറാപ്പിയിൽ ബിരുദം നേടി.

കായിക ജീവിതം

ലെഫോർട്ട് വലംകൈയ്യനാണ്, പാരീസിലെ സെർക്കിൾ ഡി എസ്ക്രൈം മെലുൻ വാൽ ഡി സെയ്‌നിനായി (CEMVS) മത്സരിക്കുന്നു. ദേശീയ പരിശീലകനായ എമെറിക് ക്ലോസിൻ്റെ കീഴിലാണ് അദ്ദേഹം പരിശീലനം നടത്തുന്നത്. 2022-ൽ, പരിക്കുകൾ തടയാൻ അദ്ദേഹം തൻ്റെ പരിശീലന വ്യവസ്ഥയിൽ യോഗ ഉൾപ്പെടുത്തി. ഈ കൂട്ടിച്ചേർക്കലിനെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ധാരണാ ഉദ്യോഗസ്ഥർ പിന്തുണച്ചു.

നേട്ടങ്ങളും പരിക്കുകളും

2020ൽ ടോക്കിയോയിൽ നടക്കുന്ന ഒളിമ്പിക്‌സിൽ ടീം ഫോയിലിൽ സ്വർണം നേടിയതാണ് ലെഫോർട്ടിൻ്റെ അവിസ്മരണീയ നേട്ടം. 2022-ൽ ബാക്ക്-ടു-ബാക്ക് പുരുഷന്മാരുടെ വ്യക്തിഗത ഫോയിൽ ലോക ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് കിരീടങ്ങൾ നേടുന്ന മൂന്നാമത്തെ ഫ്രഞ്ച് ഫെൻസറായി അദ്ദേഹം മാറി. എന്നിരുന്നാലും, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ യാത്ര തിരിച്ചടികളില്ലാത്തതായിരുന്നില്ല. 2012ൽ കാൽമുട്ടിന് പരിക്കേറ്റതിനെ തുടർന്ന് 2022 യൂറോപ്യൻ ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് അദ്ദേഹത്തിന് നഷ്ടമായി.

സ്വകാര്യ ജീവിതം

പാരീസിൽ താമസിക്കുന്ന ലെഫോർട്ട് തൻ്റെ പങ്കാളിയായ കൈറ്റ്‌സിയുമായും അവരുടെ മകൾ ഇന്ത്യയുമായും 2019-ൽ ജനിച്ച തൻ്റെ ജീവിതം പങ്കിടുന്നു. ഇംഗ്ലീഷിലും ഫ്രഞ്ചിലും അദ്ദേഹം നന്നായി സംസാരിക്കുകയും ഫോട്ടോഗ്രാഫി, ഫാഷൻ, കോമിക്‌സ് തുടങ്ങിയ ഹോബികൾ ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഫോട്ടോഗ്രാഫിയോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അഭിനിവേശം രണ്ട് പുസ്തകങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു: 2020-ൽ 'ബിഹൈൻഡ് ദി മാസ്ക്', 2021-ൽ 'ഹോഴ്സ് പിസ്റ്റെ'.

മാധ്യമ സംരംഭങ്ങൾ

ഫോട്ടോഗ്രാഫിക്ക് പുറമേ, ലെഫോർട്ട് തൻ്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് 'എൻസോ' എന്ന പേരിൽ ഒരു മാംഗ കോമിക് പുസ്തകം 2022-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 'ലെ റീബോണ്ട്' എന്ന പേരിൽ ഒരു പോഡ്‌കാസ്റ്റും അദ്ദേഹം ഹോസ്റ്റുചെയ്യുന്നു, അവിടെ മറ്റ് അത്‌ലറ്റുകളുമായി പ്രതിബന്ധങ്ങളെ മറികടക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. തൻ്റെ കായിക ജീവിതവും വ്യക്തിഗത താൽപ്പര്യങ്ങളും തമ്മിൽ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്താൻ ഈ സംരംഭങ്ങൾ അവനെ സഹായിക്കുന്നു.

അവാർഡുകളും ബഹുമതികളും

തൻ്റെ കരിയറിൽ നിരവധി അംഗീകാരങ്ങൾ ലെഫോർട്ടിന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2017 ലോക സൈനിക ചാമ്പ്യൻഷിപ്പിൻ്റെ ഉദ്ഘാടന ചടങ്ങിൽ ഫ്രാൻസിൻ്റെ പതാകവാഹകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 2016-ൽ, അദ്ദേഹം നാഷണൽ ഓർഡർ ഓഫ് മെറിറ്റിൻ്റെ നൈറ്റ് ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും മെലുൻ നഗരത്തിൻ്റെ മെഡൽ നേടുകയും ചെയ്തു. 2021-ൽ അദ്ദേഹത്തെ നൈറ്റ് ഓഫ് ദി നാഷണൽ ഓർഡർ ഓഫ് ദി ലെജിയൻ ഓഫ് ഓണർ ആയി തിരഞ്ഞെടുത്തു.

ഭാവി അഭിലാഷങ്ങൾ

2024-ൽ പാരീസിൽ നടക്കുന്ന ഒളിമ്പിക് ഗെയിംസിൽ വ്യക്തിഗത, ടീം സ്വർണം നേടാനും 2028-ൽ ലോസ് ഏഞ്ചൽസിൽ നടക്കുന്ന ഒളിമ്പിക് ഗെയിംസിൽ മത്സരിക്കാനുമാണ് ലെഫോർട്ട് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ഉയർന്ന തലങ്ങളിൽ പരിശീലനവും മത്സരവും തുടരുന്നതിനാൽ ഫെൻസിംഗിനുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സമർപ്പണം ശക്തമായി തുടരുന്നു.

ഫെൻസിംഗിന് ശേഷമുള്ള കരിയർ

തൻ്റെ പങ്കാളിയുടെ ബിസിനസിൻ്റെയും സ്‌പോർട് എറ്റ്യൂഡ് മാസികയുടെയും സോഷ്യൽ മീഡിയ മാനേജരായും ലെഫോർട്ട് പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. എലൈറ്റ് അത്‌ലറ്റുകൾക്കായുള്ള 'ആർമി ഓഫ് ചാമ്പ്യൻസ്' പ്രോഗ്രാമിൻ്റെ ഭാഗമായാണ് അദ്ദേഹം ഫ്രഞ്ച് വ്യോമസേനയിൽ ചേർന്നത്. ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അയാൾക്ക് ഫെൻസിംഗിനപ്പുറം വിശാലമായ കാഴ്ചപ്പാട് നൽകുന്നു.

ഗ്വാഡലൂപ്പിൽ നിന്ന് ഒരു ലോക ചാമ്പ്യൻ ഫെൻസറാകാനുള്ള എൻസോ ലെഫോർട്ടിൻ്റെ യാത്രയിൽ സ്‌പോർട്‌സ്, സർഗ്ഗാത്മകത എന്നിവയോടുള്ള അഭിനിവേശവും അർപ്പണബോധവും അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ നേട്ടങ്ങൾ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള നിരവധി കായികതാരങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനമാണ്.